Arystokracja dewiacji

Zapraszamy do obejrzenia najnowszych odcinków Dobrego Seksu, programu gazeta.tv, w którym rozmawiamy o fetyszach:

Fetyszyzm to silna preferencja seksualna, pragnienie związane z jakimś konkretnym przedmiotem czy częścią ciała. Są one niezbędne aby osiągnąć orgazm. Według seksuologów fetyszyzm dotyczy 4-6 procent populacji i jest prawdopodobnie najczęściej występującą formą dewiacji seksualnej. Jego nieograniczone formy i przejawy świadczą o bogactwie możliwych symboli, skojarzeń i bodźców seksualnych. Zafascynowany nim Zygmunt Freud pisał w „Trzech rozprawach z teorii seksualnej”: „Żadna inna granicząca z patologią odmiana popędu seksualnego nie może sobie rościć tak wielkiego prawa do naszego zainteresowania jak ta”… Z kolei profesor Zbigniew Lew Starowicz w książce „Seks nietypowy” dowodzi, że wśród wielu dewiacji seksualnych fetyszyzm pełni rolę „arystokraty”, bywa „bardzo finezyjny w formach, często wiąże się z upoetycznioną wyobraźnią erotyczną, nikomu nie szkodzi, nie powoduje aktów kryminalnych, a jednocześnie obejmuje oszałamiające wprost zróżnicowanie obiektów seksualnych pełniących role fetyszów”.

Fetyszyzm kobiecy i męski

Dyskusyjne jest to, czy nasz arystokrata częściej występuje u mężczyzn. Większość seksuologów potwierdza ten fakt, ale są też inne głosy. Francuski psychoanalityk, Gerard Bonet, uważa, iż fetyszyzm kobiecy wcale nie jest tak rzadki, a jedynie bardziej dyskretny i subtelny. Za jego przejawy Bonet uważa sytuacje, gdy kobieta twierdzi, że nie może osiągnąć zaspokojenia, jeśli nie czuje określonego zapachu, w sypialni jest zbyt jasno lub zbyt ciemno. Według psychoanalityka fetyszyzm kobiet łatwiej integruje się z ich życiem seksualnym, z tego powodu częściej pozostaje niezauważony. Kobietom łatwiej jest realizować swoje preferencje seksualne w subtelny, nieoczywisty dla otoczenia sposób.

O tym czy dana preferencja jest już zaburzeniem, czy jedynie urozmaiceniem życia seksualnego decyduje między innymi to czy występuje ona zawsze, przy każdym kontakcie, czy jest przez nas akceptowana, czy przeciwnie – przyczynia się do cierpienia. Kiedy Twoje upodobania seksualne powodują zablokowanie możliwości zakochania się lub stworzenia związku partnerskiego, zastanów się czy nie zgłosić się do seksuologa. Pojedyncze zachowania perwersyjne, eksperymenty erotyczne mogą, oczywiście, występować u osób, które nie są perwersyjne. Jeżeli dla obojga partnerów seksualnych dany przedmiot jest atrakcyjny, podniecający, jego wykorzystanie może być bardzo przyjemnym dodatkiem. Niestety, jeżeli dany fetysz działa tylko na jednego partnera, druga strona może poczuć się potraktowana przedmiotowo, mniej istotna niż wysokie szpilki czy pończochy.

Jakie znamy fetysze?

Praktycznie każda część ciała czy przedmiot mogą stać się fetyszem. Wówczas bez jego obecności  nie jest możliwy stosunek, ani nawet masturbacja. To on sprawia, że szukamy partnerów o ściśle określonych cechach, krótkich włosach, wyłącznie niskich, czy mocnym owłosieniu. Bardzo popularnym fetyszem są stopy. Np. w Chinach kobieca stopa jest uważana za bardziej seksowną część ciała niż nogi, czy piersi. Jedną z ulubionych technik seksualnych fetyszystów stóp jest footjob. By doprowadzić partnera do orgazmu, kobieta pociera jego penisa swoimi stopami, oplatając nimi nasadę penisa i przesuwając nimi od góry do dołu. Przedmiotem seksualnego kultu mogą być także włosy, ubranie, określony rodzaj bielizny, cokolwiek co umożliwia danej osobie osiągnięcie rozkoszy. Oczywiście każdy ma jakieś preferowane typy urody i charakteru potencjalnego partnera, ale dla skrajnego fetyszysty liczy się jedna wyizolowana cecha. Osobowość, pozostałe części ciała nie mają znaczenia. Właściwie mogłyby nie istnieć. Ogranicza to repertuar zachowań seksualnych, a może i uniemożliwiać nawiązanie więzi emocjonalnej z partnerem.

 

Szczególnym rodzajem fetyszyzmu jest narcyzm. Źródłem podniecenia seksualnego jest własne ciało, własny penis, podziwianie swoich cech psychicznych.  Może to być związane z zaburzeniem rozwoju, niedostatecznie wykształconą zdolnością do pokochania drugiego człowieka. Narcyz może stworzyć związek, ale tylko z kimś, kto darzy go podziwem i uwielbieniem. Właściwie nie kocha partnera, tylko jego podziw, jego miłość do narcyza, potwierdzającą atrakcyjność fetyszysty. Orgazm przeżywany przez partnera będzie odbierał jako potwierdzenie swoich wyjątkowych umiejętności seksualnych. Podniecenie partnera traktuje jako dowód swej urody. Prowadzi to do spłycenia kontaktów interpersonalnych, izolacji.

Anna Golan

About the author

Leave a reply.